اکتبر 14, 2016

پن لکوپنی در گربه

پن لوکوپنی گربه عامل بیماری یک ویروس DNA تک رشته ای از خانواده پاروو ویریده (Parvoviridae) می*باشد که گروهی کوچک ولی در عین حال مقاوم اند زیرا غشا ندارند.در تمام دنیا شیوع دارد و می*تواند روند کشنده و یا اشکال تحت کلینیکی داشته باشد.در بیرون از بدن حیوان و فومایت _ Fomite _ (وسایل نگهداری حیوان) تا 2 سال می*تواند زنده بماند.تنها راه مؤثر ترکیبات هیپوکلریدسدیم (وایتکس) و شعله دادن می باشند. تقریباً 90% گربه ها در یکسال اول زندگی به پنلوکوپنی مبتلا می*شوند که برخی روند حاد و کلینیکی و برخی تحت کلینیکی دارند.واکسیناسیون امروزه باعث محدود شدن بیماری شده است.حیوان بهبود یافته تا آخر زندگی ایمن می*باشد. در بچه گربه های زیر 6 ماه بیماری اغلب عوارض سیستمیک و عصبی و در بالغین عمدتا انتریت و لکوپنی دارد.نحوه انتقال از طریق ادرار و مدفوع دفع می*شود و انتقال از طریق Oronasal می باشد.همچنین از طریق تنفس و گوارشی وارد بدن حیوان سالم شده و در ناحیه گره*های لنفاوی اوروفارینژیال (Oropharyngial) تکثیر اولیه انجام می*دهد و ویرمی رخ می دهد.متعاقب آن در بافت هایی که در آن*ها تکثیر میتوز زیاد است مانند مغزاستخوان،کریپت های روده ، بافت لنفاوی و … وارد شده و اثرات سایتوپاتیک دارد و سلول را از بین می*برد و شاهد انتریت و ضعف سیستم ایمنی خواهیم بود. در بچه گربه ها سیستمیک است چون اغلب سلول*ها تقسیم میتوز دائمی دارند.بعد از بهبود بالینی ممکن است بیمار تا 6 هفته ناقل باشد (دفع کننده باشد) و عامل را انقال دهد.پس از ورود عامل بیماری در بیماران مقاوم و دارای سیستم ایمنی قوی،بیماری به شکل تحت کلینیکی […]
اکتبر 14, 2016

لپتوسپيروز در سگ

لپتوسپيروز يك بيماري ميكروبي است که در مواردی مهلک  و در سراسر جهان نیز وجود دارد. ادرار حيوان بيمار باعث آلوده شدن آب هاي كم جريان گشته و ميكروب تا مدت های طولاني در خاك و يا آب راكد (مثل تالاب ها) می تواند زنده بماند. بنابراین بیماری بيشتر از طريق تماس حیوان سالم با آبهاي راكد و كم جريان آلوده به باكتري لپتوسپيرا انتقال پيدا ميكند. منبع اين باكتري اغلب ادرار گاو است اما طيف وسيعي از حيوانات مثل روباه ،موش ،خوك ،اسب ، آهو، گوزن، سگ وغیره میتوانند در انتقال و سرایت اين بيماري دخيل باشند.به همین خاطر  لپتوسپيروز اغلب در نواحي روستايي و اطراف شهری و مناطقی كه ارتباط بين سگ و حيوانات وحشي و يا چهار پايان اهلي وجود دارد، بيشتر ديده ميشود. لپتوسپيروز مي تواند در اثر تماس مستقيم با حيوان آلوده ،تماس با ترشحات آلوده ،تماس جنسي ، تماس با ادرار يا حتی تماس با سطوح الوده به ادرارعفونی نیز انتقال پيدا كند.اين ميكروب قادر است به پوست يا مخاط سالم نفوذ کرده و باعث بیماری شود. .سگهاي نر بين 7-4 سال معمولا دچار بيماري گشته وهرچه سگ جوانترها باشد احتمال شدید تر شدن بیماری نیز بیشتر است.بنابر توضیحاتی که ارائه شد ،لپتوسپیروز در سگهايي بيشتر ديده مي شود كه : 1.      با تعداد زيادی سگهای ولگرد یا غریبه ارتباط دارند 2.      در مناطقي گرم و مرطوب زندگی میکنند 3.      دسترسي به تالاب و آب راكد دارند زندگي مي كنند (مثل شمال ايران) 4.      سگهاي شكار ،سگهاي شناگر با اين حال گهگاه سگهاي شهري نيز از طريق جوندگان موذي مثل موش  به اين بيماري می […]
اکتبر 14, 2016

بیماری پارواویروس سگ

  عامل و تاریخچه بیماری عفونت پارواویروس یکی از کشنده تریب بیماری های ویروسی برای سگها می باشد که سگهای توله و جوان بسیار درگیری بیشتری با این ویروس دارند.این بیماری به اسهال خونی معروف است این ویروس با درگیرکردن روده ها و مغز استخوان باعث اسهال ، استفراغ و کاهش توانایی بدن در مقابل عفونت می شود . عوارض این بیماری در توله ها بسیار شدیدتر از سگ های بالغ می باشد . نژادهای دوبرمن و روتوایلر از نژادهای دیگر به این بیماری حساستر هستند بنابراین توصیه میشه که در این نژادها تحت 3 بار واکسیناسیون ویروسی قرار بگیرند و مابقی نژادها 2 بار کافی می باشد.پارواویروس با آسیب زدن به صدمه زدن به سلولهای سالم بدن باعث جلوگیری از تکثیر این سلولها می شود این ویروس باعث از بین رفتن سلول های جذب کننده در روده می شود و باعث عدم جذب مواد غذایی می شود بنابر این این عدم جذب باعث ضعیف شدن سگ و عفونت روده به وجود می آید و باعث اسهال خونی می شود . همچنین پاروا ویروس میتواند وارد مغذ استخوان شود و در عملکرد آن اختلال ایجاد کند . چون مغذ استخوان محل ساخت گلوبولهای قرمز و سفیداند ، تخریب آن باعث از بین رفتن گلوبولهای سفید که کار آنها دفاع از سیستم ایمنی بدن است می شود بنابراین کاهش این گلوبولها باعث از بین رفتن سیستم دفاعی بدن سگ میشود و سگ را در معرض ابتلا به دیگر عفونت ها قرار می دهد انتقال پارواویروس و راه های جلوگیری و از بین بردن پارواویروس  عفونت از طریق لیسیدن ، بوکردن و […]
اکتبر 3, 2016

بیماری دیستمپر

»» دیستمپر: دیستمپر یکی از بیماری های تب دار و بسیار مسری سگها و سایر گوشتخواران سگ سان بوده که گسترش جهانی دارد. ویروس دیستمپر در مقایسه با سایر ویروس هایی که در سگها بیماری ایجاد می کند، ابتلا و مرگ و میر بیشتری را سبب می گردد. بروز بیماری در سگهای جوان 3 تا 6 ماهه که ازایمنی کامل و فعالی برخوردار نمی باشند بیشتر مشاهده می شود. تنها ویروس هاری در میان سایر ویروس هایی بیماری زا در سگ میزان کشندگی بیشتری از ویروس دیستمپر دارد. »» عامل بیماری: ویروس Canine Distemper به خانواده ای پارامیکزوویده تعلق داشته و از نظر طبقه بندی این ریروس به جنس Morbilli virus تعلق دارد. روش های معمول و رایجی که به منظور تمیز و ضد عفونی کردن کلینیک دامپزشکی و لانه ی سگها مورد استفاده قرار می گیرد، می توانند ویروس موجود در سطوح مختلف و اجسام بی جان را از بین ببرند. در آب و هوای گرم و در صورتی که سگ مبتلا از لانه خارج شود. ویروس قادر به ادامه ی حیات در لانه نمی باشد. در محیط سرد و در طول فصل زمستان، ویروس برای مدت بیشتری زنده می ماند. ویروس نسبت به اشعه ی ماوراء بنفش حساس است. اما استفاده از لامپهای جرم کش در بیمارستان های دامپزشکی و لانه ی سگها جهت کنترل انتشار از ارزش محدودی برخوردار است.
اکتبر 3, 2016

بیماری هاری

هاری یک بیماری حاد و کشنده ویروسی سیستم مرکزی است که مخصوص گوشتخواران اهلی و وحشی بوده انسان و سایر حیوانات خونگرم پستاندار بطور تصادفی و غالباً از طریق گزش به آن مبتلا می شوند »» اهمیت بیماری به دلایل زیر می باشد: 1. میزان کشندگی بالا ( صد درصد ) بطوری که پس از ظهور علائم بالینی چه در انسان و چه در حیوان متاسفانه درمان پذیر نبوده و بیمار محکوم به مرگ خواهد بود. 2. افزایش روند حیوان گزیدگی انسانی که بناچار سالانه مبالغ زیادی صرف خرید سرم و واکسن ضد هاری جهت درمان پیشگیری مجروهین می گردد که در مورد واکسن کلاً و در مورد سرم بخش اعظم آن از کشورهای خارج خریداری می گردد. بطوریکه سالانه حدود 16 میلیارد ریال توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و فقط به خرید فوق اختصاص می یابد. 3. تلفات و خسارت اقتصادی که بیماری در دام ها ایجاد می کند.